35 km na północ od Neapolu, w miejscowości Caserta, znajduje się pałac Burbonów i barokowy ogród, wpisane w 1996 r. na listę Unesco. Widzieliśmy je w programie "Świat z góry", więc zapisaliśmy jako pozycję obowiązkową do zobaczenia podczas majowego pobytu na wybrzeżu Amalfi.
Relację florystyczną z pobytu w regionie Campania we Włoszech zacznę od końca. Od końca, bo to ostatni dzień naszych wojaży i tak naprawdę od końca, bo na koniec powinnam zostawić wisienkę. A Ravello i jego dwie wille z ogrodami to z pewnością wisienka na torcie przepięknego wybrzeża Amalfi.
Wiosenne przebudzenie za nami! W tym roku nietypowo- zima w marcu i na początku kwietnia, a potem lato! Mimo, że późno ruszyła wegetacja to nadrobiła błyskawicznie. Rośliny zgłupiały...jak poczuły ciepło i zobaczyły promienie słoneczne to jak szalone zaczęły wyścig! W zeszłym roku o tej porze chodziłam i zaglądałam, zaglądałam i się martwiłam " a czemu jeszcze Pikny Winky nie puszcza pączków? Nie przeżyła zimy? a moja nowa hosta, taka ładna i nic...czarno, nie zamierza u mnie pomieszkać? W tym roku nie miałam takiego stresa, wszystko równo, razem, zgodnie wyszło z ziemi, puściło pączki i żyje:) Chyba żadnych strat po zimie:)
Wcześniej czy później, ale w końcu zawsze przychodzi! Ona, znaczy wiosna. Wszyscy z utęsknieniem na nią czekają, ale ogrodnicy to chyba szczególnie. W tym roku czekałam wyjątkowo długo, bo zima się jednak zdecydowała wkroczyć do akcji w... marcu. Nastały iście białostockie mrozy, a śniegu nic...a i roślinki zmylone styczniowo-lutowym ciepłem ruszyły już w górę. I pytania dręczące ogrodników/działkowców: wszysko zmarznie, czy nie wszystko? Na szczęście te rośliny, które zaczynają sezon są odporne na kaprysy przedwiośnia, no ale nie na -20 przez dwa czy trzy tygodnie! U mnie najbardziej odchorowały ciemierniki, biały niby liści nie stracił, ale część pąków pomarzła, różowy stracił praktycznie wszystkie liście i część pąków. Ale nic to! Zima odeszła w siną dal, przygrzało słonko i wszystko w mgnieniu oka ruszyło do góry! To po kolei:
Zimą, jak co roku, zaczynam dokarmiać ptactwo. I zaczyna się widowisko! Mój ogródek to niewielki kawałek ziemi pod blokiem, w mieście, więc na ptasie rarytasy nie ma co liczyć. Ale las niedaleko! Niestety, tuż obok obwodnica w budowie, dzieje się...Ale mimo to, ptaszki chętnie się stołują! Z doświadczenia w latach ubiegłych wiem, że najbardziej smakuje im słonecznik. Dałam więc sobie spokój z wszelkimi mieszankami (wyrzucały, wybredne bestie, wszystko co nie było słonecznikiem i zjadały tylko pestki!) więc workami kupuję na zimę ziarno słonecznika. Smakuje! I tak siedząc sobie na kanapie obserwuję ptasie zwyczaje.
Wszystkim ogrodnikom i miłośnikom przyrody szczerze polecam wędrówki szlakami Małej Fatry na Słowacji. To pasmo Karpat Zachodnich z najwyższym szcytem Wielki Krywań (1709m.n.p.m.). Góry to cudne, przyjemne, umiarkowanie zatłoczone. Dla miłośników mocnych wrażeń i wspinaczki polecam Janosikowe Diery- szlak w głebokich, wąskich wąwozach z licznymi, bystrymi potokami, progami skalnymi, wodospadami. Na szlaku nie brakuje schodów, drabin, lin i łańcuchów:)
Styczniowa wizyta w ogródku! Jest 9 stycznia, sam początek roku i zaczyna się bajka ogrodowa! Koleżanka pyta: a co się dzieje w ogrodzie zimą? Otóż, dzieje się! I to dużo! Zależnie od pogody- kolce lodowe gdy po nocy osadza się szron, czapy śnieżne i inne cuda natury. Do tego zaczynam dokarmiać ptaki, a one bardzo chętnie korzystają ze stołówki. Mam widowisko z kanapy: dzwońce, sikorki, mazurki- mogę opowiadać o hierarhii przy karmniku. Do tego drugi rok gości grubodziób! Pojawia się też sójka, kos i drozdy! Dzieje się! W ogródku jest fajnie o każdej porze roku!
